Borneo & Maleisië

Het is alweer een tijdje geleden dat we het laatste verslag hebben gedaan. Van de week nog wel weer even een aantal foto´s erop gezet, waarop we weer leuke reacties hebben gehad! Waarvoor onze dank, erg leuk om dat vanuit hier te lezen!!! Nu dus maar eens een update van het reisverslag!

Waar waren we ook alweer gebleven? O ja in Borneo, op weg naar het poepie sjieke Shangri la Rasa ria resort met hun eigen oerang oetan resort. De heenweg ernaar toe was weer een leuke belevenis. Kwam voornamelijk door onze ´gierigheid´ om een dure taxi te pakken naar het resort, het verblijf kostte al genoeg toch? En de lokale bussen zijn prima, goedkoop en leuk met de lokale mensen ! Dus waarom zouden we dat niet doen? Zo gezegd, zo gedaan. Dus met de lokale bus naar Tuaran gereden. Aldaar aangekomen wij heftig om ons heenkijkend op zoek naar een andere bus richting het resort of een taxi voor een korte rit?  De chauffeur van de minibus waar we net mee aangekomen waren vroeg waar wij heen moesten)in het Maleis....en geen woord engels sprekend....wij dus duidelijk gemaakt waar we heen moesten en hij gaf aan dat hij ons wel wilde brengen uiteraard moesten de ringgits weer ff rollen! Dat dan maar gedaan. Bleek dat het Rasa Ria veel dichterbij Kota Kinablau (waar we dus vandaan kwamen....) lag dan dat het in het centrum van Tuaran lag. Oftewel de terugweg hebben we maar een taxi genomen!! Haha!

Afijn, het resort was werkelijk prachtig! Een ontvangst door een vrouw in een soort van klederdracht, een slag op de gong als welkomst en een heerlijk koel drankje, en een man die een heerlijk ontspannen muziekje speelde. Wow!! Én dan de kamer! Gróóóót!! In het bed konden zes mensen slapen (als we dat gewild hadden dan he?!) Alles ruim en schoon. En mooi zwembad, verschillende restaurantjes....ja hier konden wij ons wel vermaken!! We hebben er dan ook heerlijk van genoten. De volgende ochtend naar de oerang oetans geweest. In eerste instantie kwam er helaas maar één op het geroep van de rangers af om te komen eten....maar op het einde van de ´bezoektijd´ kwam dan uiteindelijk ook nog een tweede die we al een hele tijd in de verte zagen bewegen... Deze hebben we van een meter afstand kunnen zien en fotgraferen. Wat een beesten zeg!! Geweldig! Die lieve ogen, die blikken.....hmmm. Helaas dat ze zo´n opvangcentrum nodig hebben.... Maar ja als je hier op Borneo ook rondrijdt, dan is het enigste wat je ziet palmolieplantages, palmolieplantages en palmolieplantages.....oftewel de jungle is allemaal vernietigd om deze plantages te kunnen bouwen. En als je dan hoort wáár er overal palmolie inzit, dan schrik je wel even. We zijn er met z´n allen grootgebruiker van!!  Door de aanleg van deze palmolieplantages wordt het leefgebied van de oerang oetans kleiner, en kunnen ze dus ook moeilijker op zoek naar eten. Het gebeurt dan ook wel dat ze in zo´n palmolieplantage komen. Aldaar worden ze door jagers verjaagd door schoten, maar daar kunnen ze ook gewond door raken. Of zelfs dood.... Het gebeurd dat jongen bij de mensen in een hokje worden gestopt omdat ze veel geld waard zijn, of gewoon als huisdier. Als dit ontdekt wordt komen deze oerang oetans dus in de opvangcentra´s terecht. Dus met dit allemaal in het achterhoofd is het wel weer heel erg fijn dat deze centra´s bestaan. (Ook al is onze mening dat de jungle zou moeten blijven bestaan en die palmolieplantages geen kans moeten kunnen hebben in dit leefgebied van de oerang oetans, maar ook van o.a. de aziatische olifant.....) Nou genoeg gezemel maar weer over dit wrede gebeuren.

De volgende dag zijn we naar het eiland Penang gevlogen, wat dus het einde van Borneo betekende. De vakantie zit er alweer voor de helft op!! Op Penang tempels, clanhouses en de stad Georgetown bekeken. Weer heel anders dan Borneo!! Ons laten vervoeren door middel van een rickshaw (zie foto). Geweldig hoe die man z´n rickshaw had opgepimpt met bloemen, windmolentjes om energie te krijgen voor z´n radio, en dus de muziek!! Heel wat beter als de andere rickshaw die hier in Georgetown rondrijden! Ouwe barrels!

Na een paar dagen Penang hadden we het hier wel weer gezien. Het eten was hier overigens wel errug lekker!! Maar dat geldt eigenlijk voor héél Maleisië en Borneo hoor! We genieten er lekker van. Het vervoer naar het vaste land ging ook weer niet erg zoals wij het in ons hoofd hadden, maar uiteindelijk zijn we er dan toch gekomen met de ferry. Op het vaste land de bus gepakt naar de Cameron Highlands. Bekend om de jungle, de rafflesiabloem, de theeplantages en de aarbeienplantages. Dit hebben we dan ook allemaal bekeken. De tocht door de jungle was zwaar. Je moet je voorstellen dat je aan het rennen bent door de jungle in de bergen, over boomstammen heen moet klimmen, bergje op op op.... En dat in een hard tempo! Ik had er al gauw genoeg van om alleen de prut en de bladeren op de grond te zien liggen en voor de rest dus niet van de omgeving kunnen genieten! Aan het einde kregen we wel een beloning, de rafflesiabloem, de grootste bloem van de wereld met iets van een meter doorsnede, erg mooi! Ja jullie weten het wij zijn gek van plantjes......dus wat wij al niet als beloning ervaren! Tijdens deze tocht zei ik dan ook tegen Michel dat dit de laatste topsport was die we deze vakantie gingen leveren en dat jungle Jacq alleen nog maar gaat relaxen!! Man man man we hebben wat afgelopen, geklommen en geklauter deze vakantie! Junglewalks, nightwalks, trails, hiken ik kan het nu ff niet meer aanhoren ;-)... haha Neehoor zo erg is het nou ook weer niet, maar het wordt wel tijd om ff lekker te relaxen!!

Na de jungletrekking ook nog naar een insectenfarm geweest. Hier hadden ze wandelende takken, wandelende bladeren, kevers, spinnen, slangen en schorpioenen! (Michel is schorpioen als sterrenbeeld en wil elke vakantie weer een schorpioen zien, maar dat lijkt elke keer niet te lukken.....in Afrika werd er bijv. eentje verpletterd omdat dat beest om 2cm van mij af zat om me ff lekker te steken. Vorige week in Borneo was er eentje tijdens de nachtwandeling te zien, maar toen wij eindelijk mochten kijken was het beest vertrokken.... Nou ja toen Michel dus had gezegd tegen die man dat hij schorpioen als sterrenbeeld was, werd hij ff volgehangen met iets van 10 schorpioenen ofzo!! Op z'n buik, op z'n armen in z'n nek......of ik er ook eentje wilde.....nou NEE dankjewel!!! (Ook hier zal ik ff een fotootje van posten, als het wil lukken met de trage poepverbinding hier!)

Vanuit de Cameron highlands hebben we een bus gepakt naar de hoofdstad Kuala Lumpur. En ook deze tocht was weer enerverend te noemen....kan het bij ons nog goed gaan qua vervoer, het lijkt de laatste dagen van niet.... Het was een ouwe afstandse bus, die rijp was voor de schroothoop. Ja zullen jullie zeggen je zit in Azië....maar echt het valt hier verder qua openbaar vervoer allemaal best mee, knappe bussen e.d. Met als uitzondering deze bus dus. Na vertrek bleek dat de airco niet werkte. Die werd gerepareerd bij een dichtbijzijnde tankstation, iedereen weer happy......zou je zeggen. Want al snel was de airco weer stuk. En dat met deze temperaturen, over slingerende bergweggetjes, daar werden we met z´n allen niet blij van! En Jacqie zeker niet die gauw reisziek is......Na een tijdje kwamen we bij een buskerkhof, daar werd de airco wederom gerepareerd.....ze hadden de bus hier beter achter kunnen laten.....maar ja wie zijn wij om dat te zeggen! Wij moesten natuurlijk ook met z´n allen naar Kuala Lumpur haha. Maar al snel was de airco wéér stuk. En vanaf toen werd het dus niet meer gerepareerd. Dus we hadden ff een gratis sauna bij de rit...ppffff!!! Op de snelweg had de bus ook nog een hard aanslepend geluid, dus werd de bus weer aan de kant gezet, maar de chauffeur concludeerde blijkbaar dat hij hier nog wel mee door kon rijden. De dakluiken konden vlgs de chauffeur niet open, dus hebben we maar gevraagd of ie dan in ieder geval met z´n deur open kon rijden voor in ieder geval nog een klein zuchtje wind?? En op een gegeven moment heeft Michel het dakluik dan toch opengekregen!! Wat een verademing!! Uiteindelijk dan toch nog veilig en jaja met een zweetsnor, zweetrug en ja wat zweette er niet op dat moment? Aangekomen in Kuala Lumpur.

De volgende dag zijn we naar Kuala Gandah gegaan, een olifantencentrum. Waar ze olifanten opleiden om mee te helpen andere olifanten te vangen en dan weer uit te zetten in andere gebieden waar ze meer leefruimte hebben. Ook dit allemaal weer vanwege de palmolieplantages die zich steeds maar verder uitbreiden. Met een paar jaar hoef je hier waarschijnlijk niet meer heen op vakantie, want dan is er geen natuur meer..... Maar goed weer terug naar de olifanten. We konden ze voeren, aanraken, dus dat was wel heel bijzonder. Die beesten zijn het gewend. Wij voelden ons weer een beetje bezwaard, want die beesten horen in het wild te leven en niet tussen de mensen te zijn.  Er waren olifanten van verschillende leeftijden. Ook eentje van een maand of 10-11. Zo'n schatje!!! Met zo'n punkie pruikje op z'n koppie.(Zal er ff een foto van op zetten zo!) Die haren zijn net touw! Voelt raar hoor! We mochten hem de fles geven! Helaas konden we ze niet helpen met badderen in de rivier, want de waterstand was te hoog, dus er stond een te sterke stroming voor de olifanten. Nu werden ze ff lekker afgespoten met een tuinslang. Ook deze dag hebben we weer geregeld met het lokale vervoer. Je kan hier voor alles en nog wat een tour regelen, maar betaalt dan wel flink. We waren nu samen nog minder kwijt dan een persoon met een tour, moet je nagaan!

De laatste dag in Kuala Lumpur ff lekker aan het shoppen geweest. Sja als Michel eindelijk es mee wil om te shoppen, moet je daar gebruik van maken toch! J (In NL wil ie niet....) We zijn weer in een megagroot winkelcentrum geweest! Hier kon je letterlijk weer verdwalen, dus maar weer met een plattegrondje in ons hand een rondje doen. Niet normaal!! Dit keer zat er een achtbaan in, die over 5 verdiepingen heen ging!! Je snapt gewoon niet hoe dit kan. Als je de rest van het land en de stad en de dorpjes ziet, dan snap je niet hoe er zoveel van die luxe shoppingmalls kunnen zijn, terwijl de rest er zou oud en verloederd bij ligt..... En als iedereen hier maar iets van 5 Ringgit per uur (= € 1,25) verdient, hoe kunnen ze dan geld uitgeven in die shoppingmalls?? Er zullen blijkbaar ook mensen zijn die meer verdienen ofzo.

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *